فلسفه و تمرين كار كردن از نقطه استقرار در يوگاي آيين گر

تمرینات یوگای آیین گر شما را از نظر احساسی، ‌فیزیكی و ذهنی به زمین متصل می كند.

یكی از راههایی كه ما را به این ادراك می رساند كه به زمین متصل شدیم آرام شدن،‌ متمركزبودن و آگاه شدن به اینكه در فعالیت های روزمره مان چه چیزی از درجه اهمیت بالاتری برخوردار است.

اساس آساناهای یوگا با توجه به حالتهای مختلف تغییر می­كند.

در حالت تاداسانا  وضعیت تاداسانا پاهای شما محل استقرار بدن شما می باشد، در شیرشاسانا (حركتهای معكوس )،محل استقرار بدن مركز سر است و در حالت شاواسانا وضعیت خوابیده ‌چون كل بدن روی زمین قرار گرفته است محل استقرار مشخص است.

برای آگاهی از این وضعیت ها ما می­توانیم به قسمتی كه بدن با مت تماس دارد متمركز باشیم و تمام بدن را به درستی همتراز كنیم. 

دلیل تاكید به  كار كردن از محل استقرار

تمرینات یوگای آیین گر با یاد گیری كار با قسمتهای بدن ما كه با مت در تماس است شروع می شود.

از این نقطه است كه ما موقعیت خود را درست می­كنیم. به نظر ساده می آید. اما به محض اینكه مربی یوگای شما می گوید دستهای خود را تا شانه ها بالا ببرید،‌ به راحتی آگاهی خود را نسبت به محل استقرار  از دست می دهید.

 

چرا ما به این تمرین نیاز داریم ؟

این تنها راهی است كه ما می توانیم تمرین كنیم. ما با وجود نیروی جاذبه زمین به زمین متصلیم و بدون آن نمی توانیم كاری انجام دهیم.

محل استقرار  موقعیت فونداسیون شما است. مثل فونداسیون خانه. اگر خانه ای را روی پایه ضعیف بسازید مهم نیست كه چقدر در و پنجره های آن زیبا باشند آن خانه پایدار و ایمن نخواهد بود.

پایه ما بر روی هم ترازی ما در یك موقعیت اثر می گذارد و به تلاش ما برای نگه داشتن خود در یك موقعیت كمك می كند به این تلاش بی تلاشی گفته می­شود.

تلاش بی تلاشی همچنین مربوط به وضعیتی می شود كه بدن در سطح ماهیچه ای كار می كند و به همراه تنفس نرم ذهن همیشه آرام و متمركز می ماند.

ایجاد نظم و ترتیب در كار كردن بر روی محل استقرار بدن

آموزش ذهن برای باز كردن بدن از محل استقرار اصل اول است.

مثل متمركز شدن بر تنفس روشی است كه نیاز به تمرین مستمر دارد.

باید توجه كنیم وقتی ذهن ما از فكری به فكر دیگر می پرد از یك لحظه به لحظه دیگر ما احساس استقرار بر روی زمین نداریم.

تحكیم در محل استقرار همچنین ساختاری را ایجاد می­كند كه با آن ما می­توانیم در هر مرحله برای حالت­­های تعادلی تمرین كنیم.

وقتی با آگاهی از محل استقرار كار می­كنیم چون هر عضوی درست در جای درست خودش قرار می گیرد بیشتر می توانیم خودمان را بالا بكشیم.  

به عنوان مثال در تاداسانا اگر ریشه ضعیف باشد وقتی كه شما تلاش می­كنید كه بدنتان را بالا بكشید بازو های شما احساس سنگینی می­كنند.

 

ما چگونه متوجه می شویم كه به زمین متصل نیستیم؟

كار كردن از محل استقرار یك روش تدریجی است. هر چقدر بیشتر مستقر شوید بیشتر متوجه می شوید كه كی این اتصال اتفاق افتاده است. به جای شتاب برای اینكه خیلی زود روی سرمان استقرار پیدا كنیم باید به بدنمان گوش بدهیم.

برای یاد گیری و پیشرفت باید صبور باشیم، تا قدم به قدم در راه یادگیری حالت های مختلف پیش برویم و سعی نكنیم كه سریع به حالت نهایی یا حالت بعدی برویم.

اگر ببینیم كه یك حالات برایمان سخت و پیچیده است بر می گردیم به یك موقعیت آسان تر.

ما لازم است كه آساناهای اولیه مثل تاداسانا و دانداسانا را یاد بگیریم قبل از اینكه به مقاطع پیشرفته تر برویم بدنمان را به درستی همتراز كنیم.

در صورتیكه تاداسانا را به درستی درك نكنید امكان ندارد كه بتوانید به درستی حركات روی دست یا روی سرتان را انجام دهید.

اگر ریشه محكم نباشد ما دچار لرزش می شویم احساس ناپایداری،‌ سنگینی یا ضعف می كنیم.

به میزان تمرینات روزانه یوگا، ادراك ما هم از استقرار  به تدریج شكل می گیرد.

وقتی كه ما قادر شویم  آگاهیمان را در، از كف پا تا تاج سر در كل یك آسانا با یك بدن محكم و كشیده، ثبات ذهن و نیت خیر  نگه داریم، به حقیقتِ مراقبه در حركت می رسیم.

و  این ذات یوگای آیین گر است ....

ترجمه: پونه دادگر

ویرایش: سالومه تهرانی

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید