فلسفه و تمرين كار كردن از نقطه استقرار در يوگاي آيين گر

تمرينات يوگاي آيين گر شما را از نظر احساسي، ‌فيزيكي و ذهني  به زمين متصل مي كند.

يكي از راههايي كه ما را به اين ادراك مي رساند كه به زمين متصل شديم آرام شدن ،‌ متمركزبودن  و آگاه شدن به اينكه در فعاليت هاي روزمره مان   چه چيزي از درجه اهميت بالاتري برخورداراست .

اساس آساناهاي يوگا با توجه به حالتهاي مختلف تغيير مي­كند.

در حالت تاداسانا  وضعيت تاداسانا پاهاي شما محل استقرار بدن  شما مي باشد، در شيرشاسانا (حركتهاي معكوس )،محل استقرار بدن مركز  سر است و در حالت شاواسانا وضعيت خوابيده ‌ چون كل بدن روي زمين قرار گرفته است محل استقرار مشخص است.

براي آگاهي از اين وضعيت ها ما مي­توانيم به قسمتي كه بدن با مت تماس دارد متمركز باشيم و تمام بدن را به درستي همتراز كنيم. 

دليل تاكيد به  كار كردن از محل استقرار

تمرينات يوگاي آيين گر با ياد گيري كار با قسمتهاي بدن ما كه با مت در تماس است  شروع مي شود.

از اين نقطه است كه ما موقعيت خود را درست مي­كنيم . به نظر ساده مي آيد . اما به محض اينكه مربي يوگاي شما مي گويد دستهاي خود را تا شانه ها بالا ببريد ،‌به راحتي آگاهي خود را نسبت به محل استقرار  از دست مي دهيد.

 

چرا ما به اين تمرين نیاز داريم ؟

اين تنها راهي است كه ما مي توانيم تمرين كنيم. ما با وجود نيروي جاذبه زمين به زمين متصليم و بدون آن نمي توانيم كاري انجام دهيم.

محل استقرار  موقعيت فونداسيون شما است. مثل فونداسيون خانه. اگر خانه اي را روي پايه ضعيف بسازيد مهم نيست كه چقدر در و پنجره هاي آن زيبا باشند آن خانه پايدار و ايمن نخواهد بود.

پايه ما بر روي هم  ترازي ما در يك موقعيت اثر مي گذارد و به تلاش ما براي نگه داشتن خود در يك موقعيت كمك مي كند به اين تلاش بي تلاشي گفته مي­شود.

تلاش بي تلاشي همچنين مربوط به وضعيتي مي شود كه بدن در سطح ماهيچه اي كار مي كند و به همراه تنفس نرم  ذهن  هميشه آرام و متمركز مي ماند .

ايجاد نظم و ترتيب در   كار كردن بر روي محل استقرار بدن

آموزش ذهن براي باز كردن  بدن از محل استقرار اصل اول است.

مثل متمركزشدن بر تنفس روشي است كه نياز به تمرين مستمر دارد.

بايد توجه كنيم  وقتي ذهن ما از فكري به فكر ديگر مي پرد از يك لحظه به لحظه ديگر ما احساس استقرار بر روي زمين نداريم.

 تحكيم در محل استقرار همچنين ساختاري را ايجاد مي­كند  كه با آن ما مي­توانيم در هر مرحله براي حالت­­هاي تعادلي تمرين كنيم.

وقتي با آگاهي از محل استقرار كار مي­كنيم چون هر عضوي  درست در جاي درست خودش قرار مي گيرد بيشتر مي توانيم خودمان را  بالا بكشيم.  

به عنوان مثال در تاداسانا اگر ريشه ضعيف باشد وقتي كه شما تلاش مي­كنيد كه بدنتان را بالا بكشيد بازو هاي شما احساس سنگيني مي­كنند.

 

ما چگونه متوجه مي شويم كه به زمين متصل نيستيم؟

كار كردن از محل استقرار يك روش تدريجي است. هر چقدر بيشتر مستقر شويد  بيشتر متوجه مي شويد كه كي اين اتصال اتفاق افتاده است. به جاي شتاب براي اينكه خيلي زود روي سرمان استقرار پيدا كنيم بايد به بدنمان گوش بدهيم.

براي ياد گيري و پيشرفت بايد صبور باشيم ،  تا قدم به قدم در راه يادگيري حالت هاي مختلف پيش برويم  و سعي نكنيم كه سريع به حالت نهايي يا حالت بعدي برويم.

اگر ببينيم كه يك حالات برايمان سخت و پيچيده است بر مي گرديم به يك موقعيت آسان تر.

ما لازم است كه آساناهاي اوليه مثل تاداسانا و دانداسانا را ياد بگيريم قبل از اينكه به مقاطع پيشرفته تر برويم بدنمان را را به درستي همتراز كنيم .

در صورتيكه تاداسانا را به درستي درك نكنيد امكان ندارد كه بتوانيد در به درستي حركات روي دست يا روي سرتان را انجام دهيد.

اگر ريشه محكم نباشد ما دچار لرزش مي شويم احساس ناپايداري ،‌سنگيني يا ضعف مي كنيم.

به ميزان تمرينات  روزانه يوگا ، ادراك ما هم از استقرار  به تدريج شكل مي گيرد.

وقتي كه ما قادر شويم  آگاهيمان را در از كف پا تا تاج سر در كل يك آسانا با يك بدن محكم و كشيده ، ثبات ذهن و نيت خير  نگه داريم ، به حقيقتِ  مراقبه در حركت مي رسيم.

و  اين ذات يوگاي آيين گر است ....

ترجمه: پونه دادگر

ویرایش: سالومه تهرانی

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید